Η ανάπτυξη εργαστηριακών επίπλων έχει βελτιώσει τα άλματα και τα όρια χάρη στις νέες εξελίξεις στην τεχνολογία και τις μεθόδους κατασκευής. Την εποχή που ξεκίνησε η επιστημονική περιέργεια και οι πειραματισμοί, υπήρχαν ελάχιστα έως καθόλου σημάδια παραγωγής εργαστηριακών επίπλων. Πειραματικά εργαλεία δημιουργήθηκαν από κάθε επιστήμονα ξεχωριστά για τη δική του εργασία. Μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα, άρχισαν να παράγονται επιστημονικά όργανα σε μικρή κλίμακα και οι επιστήμονες έστρεψαν την εξάρτησή τους σε αυτήν την αγορά, αντί για τις δικές τους εξελίξεις. Τα περισσότερα εργαλεία ήταν κατασκευασμένα από ξύλο και μερικά από μέταλλο.
Στο γύρισμα του 17ου αιώνα, η βιομηχανική επανάσταση ήρθε πάνω μας με πλήρη ατμό. Αναπτύχθηκαν τεχνολογίες κάθε είδους, συμπεριλαμβανομένου του εργαστηριακού εξοπλισμού. Εδώ βλέπουμε να αναπτύσσονται οι πρώτοι εργαστηριακοί πάγκοι, οι οποίοι ήταν όλοι κατασκευασμένοι από ξύλο. Στα τέλη του 20ου αιώνα, τα έπιπλα εργαστηρίου από ανοξείδωτο χάλυβα άρχισαν να κάνουν το ντεμπούτο τους κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Τα χαλύβδινα τραπέζια και οι πάγκοι εργασίας γρήγορα απέκλεισαν εκείνα που ήταν κατασκευασμένα από ξύλο, επειδή τα ξύλινα έπιπλα καταστραφούν εύκολα και θα σάπιζαν, λόγω του κλίματος.
Επί του παρόντος, αυτά τα εργαλεία είναι ασύγκριτα με τις παλαιότερες εκδόσεις, και με την πρόοδο που έχει σημειωθεί μόνο σε μερικούς αιώνες, είναι αδιανόητο πού θα βρισκόμαστε στο μέλλον. Η πρόοδος της τεχνολογίας και των υλικών έχει οδηγήσει τα εργαστηριακά έπιπλα σε ένα εντελώς νέο επίπεδο ασφάλειας, αντοχής, εμφάνισης, παραγωγικότητας και ανθεκτικότητας που στη συνέχεια προώθησε την πρόοδο των ανακαλύψεων που έγιναν στο εργαστήριο.